Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Bazen elin tutmayınca,
Gözün göze bakmayınca.
Hem bağrına basmayınca,
Kuru sevgi yetmiyor ki.

Eller ele kenet olsa,

Uzandım elinden tutmaya seni,
Görünmez bir el, kaçırdı benden.
İstedim, gül yüzün bir kez öpeyim,
Görünmez bir dil, aşırdı benden.

Yalnız benim olsan, benimle kalsan.

İlk bahar sanmıştım, güz olup gittin.
Açan gül gibiydin, toz olup gittin.
Küçüktün, körpeydin, cana yakındın,
Kapanmaz yaralar açıp da gittin.

Sanırdım herşeyi sende bulurum.

Moral bozuk, keyfim kaçtı.
Şaka gibi, bu ne seçim?
Biraz umut, heves vardı,
Şaka gibi, bu ne seçim?

İştahtan kesildim dinle doktorum;
İki ekmekten fazla yiyemiyorum.
kahvaltıda yesem bir tepsi börek ,
ikinci tepsiyi soramıyorum.

sekiz lahmacunla, bir litre ayran,

Duygularım dolup taştı,
Oturup el gibi ağlayamadım anne.
Dertler çoktan boyumu aştı,
Oturup el gibi ağlayamadım anne.

Birde erkeklik varya serde,

Çok sevdim de alamadım,
Yıkılasın sen Almanya.
Gençliğime doyamadım,
Yıkılasın sen Almanya.

Gençtim ah, çakı gibiydim,

İçim yanıyor ve artık deliriyorum.
Ya biri baktıysa o güzel gözlerine.
Ya biri tuttuysa o narin ellerini.
Ya biri öptüyse o bal dudaklarını.

Beynim zonkluyor ve artık cıldırıyorum,

Beni bırakıp gittin sen diye,
Boynumu büktün, unuttun diye.
Seni sevdiğime pişman değilim,
Ben sana asla düşman değilim.

Gözlerin gözüme gülmese bile,

Bir ateş yakmak istiyorum,
Olabildiğince büyük ve harlı.
Öyle büyük olmalı ki;
Bütün geçmişimi içine almalı.