Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Ben yine odamda kimsesiz kaldım,
Gözlerim percerede seyre daldım.
Sonunda of çekip bir nefes aldım,
Ben gece odada hep yalnız kaldım.

Baktıkca resmine gözlerim doldu,

Hani sensiz nefes alamam derdin,
Hasretinle biran duramam derdin.
Bunca zaman oldu nerdesin hani?
Bensiz olmayı sen nasıl başardın?

Hani canındım ben, candan severdin?

Bak şimdi aklıma düştü yeniden,
Çoğu boşa geçmiş, yalan gençliğim.
Ne sevip de almış, nede gün görmüş,
Ellerin elinde talan gençliğim.

Ne genç olmuş, gençliğini yaşamış,

Bu dünya benim olsa,
Bir kuruşa satardım.
Hiç bir şeye acımam,
Gülü alır kaçardım.

Bir kuruşu az bulup,

Bende beni anlamadım,
Geçti ömrüm boşa benim.
Bir murada eremedim,
Geçti ömrüm boşa benim.

Çalış didin elde sıfır,

Bir selamı, bir kelamı çok görme,
Merhaba de, yüreğimi ısıtsın.
Hal hatır sor, sohbet eyle, hor görme,
Nasılsın de, duygularım hissetsin.

Ben insanım, sen insansın, insanız,

Sen ellerin oldun artık, ağlama.
Ben ağlıyorum acıyarak o genç yaşıma.
Genç yaşımda ak düşürdün saçıma,
Sen ellerin oldun, beni arama.

Ağlama boş yere sen ellerin oldun,

Bunca yıldır susuyorsun,
Hatırına gelir miyim?
Derdin ben çok seviyorum,
Hatırına gelir miyim?

Kulaklarım çınlayınca,

Telefonla arıyorsun,
Hal hatırım soruyorsun.
Çokta güzel gülüyorsun.
Peki ya sonra?

Çok özledim diyorsun.

Pakistan kan ağlıyor,
Vurmuşda afet.
Yer yerinden oynamış,
Ne yapsın devlet?

Soğukdan dağlarda,