Ramazan Ateş Şiirleri - Şair Ramazan Ateş

Tut elimden, bak gözüme,
De ki seni sevmiyorum.
Açık açık vur yüzüme,
Sana gönül vermiyorum.

Gözlerin gözüme baksın,

Ellerin uzakta, elimi tutmaz,
Gözlerin uzakta, gözüme bakmaz.
Ne büyük çiledir çekilmez bitmez,
Ya bana gel, ya beni al, sen gayri.

Ya sen bana, ya ben sana gelince,

Kuğu olup görüneyim,
Ekmek atda besle beni.
Sana deli divaneyim,
Tut bağrına yasla beni.

Hep kurudu ağzım dilim,

Bir kağıt, birde kalem,
Kendimi yazacaktım.
Düşündüm istemeden,
Nasıl başlıyacaktım?

Kalem değdi kağıda,

İşim gücüm yok mu imiş,
Niye şiir yazarmışım?
Ben yazdıkca rahatlıyor,
Derdimi öyle anlatıyorum.

Kimi gün ağlıyorum şiirlerimle,

Niye beni mahkum ettin?
Söylesene, gözlerine.
Suçum neydi, hapis ettin?
Kelepçeyle, ellerine.

Önce tuttun ellerimden,

Gönlüm söz dinlemiyor,
Ezildi, üzüldü, acılar çekti,
Ama yine sana sevdalandı, niye mi?
Beni benden alan, o gözlerin var ya.

Gönlüm ders almıyor,

Ben seni görmeden sevdim.
Ne ellerine dokundu ellerim,
Ne gözlerina baktı gözlerim.
Ben seni görmeden sevdim.

Dalgalanan saçlarına dokunmadım,

Dişim ağrıyor dişim,
Ağrısından ölmüşüm.
Ne ağrırsın zalim diş?
Senle bitmedi işim.

Yere yatsam sancıyor,

Dört tanecik sevgilim var,
Anlatayım size şimdi;
Birisi var gözel gözlü,
Birinin çok tatlı dili.

Biri salınarak yürür,