Bir zamanlar biri vardı
Bana benden yakın.
Damarlarımda o akardı
Kan yerine akın,akın.
Duydum ki mefta olmuş
Şimdi Allah'a yakın.
Ne demeli bilmem ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaleminize sağlık,güzel olmuş..allahdan mehruma rahmet dilerim.
sevgilerimle.Aydin Baba.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta