Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Kaleminizin sesi hiç susmasın dilerim... Yüreğinize sağlık... saygılarımla
Vatanımda çakallar çaka satıyor
Toy , düğün halayla karşılanıyor
Toprağımda kemiklerim sızlıyor
Kanım yerden kalkmıyor.....asena
Aziz Şehitlerimin rahat olduğunu sanmıyorum....yüreğiniz , kaleminiz var olsun saygılarımla....
Listemde olan şiirinizi tekrar okuma bir kez daha düşündürdü...eminim hiç rahat değil...ben onlardan helallik diliyorum....hakkını helal et aziz şehidim....kanın yerde gözlerin arkanda kalmasın...bu gün olmazsa yarın....saygılarımla....
kutlarım yürek sesinizi degerli şaiirim saygılar tam puan
yürek yaramız hepimizin
İbrahim bey kardeşim yüreğine kalemine sağlık
Şehitlerimizi rahmetle anıyoruz dinini vatanını satanlaraıda buradan lanetliyoruz kalbi selamlarımla
yüreginize saglik.harika bir siirdi.cok manaliydi.vatan namustur.satilmaz ki.
sevgi ve selamlar efendim:)))
Can verdiğin şu toprak,bölündü bölünecek,
Türlü dalavereyle,bu senden bilinecek,
Kahramanlık destanın,tarihten silinecek;
***Rahat mısın? .Şehidim; Vatan bize emanet,
***Gidişat hayır değil,bizzat şerre alemet.
İbrahim hocam Vatanı bizlere emanet eden Şehitlerimiz için yazmış olduğunuz duygu yüklü şiiriniz için sizi kutluyorum.Tam puan+Ant. lis. Yukarıda ki; dörtlük çok dikkat çekici/ Selamlar
Duyarlı güzel Yüreğinize sağlık anlam ve anlatımını şehitlerimizi anlamayanlara sormak lazım şehitlerimize sorarsak naletler okur bunlara başımızdaki bizi anlamıyanlara onlara sormak lazım şiirinizi beğenerek okudum kaleminizden duygularınız mısralara yansımış kaleminiz daima çağlasın ilhamınız bol olsun Saygı ve sevgilerimle.Ant+10 puan
Vatan ! uğruna canım feda diyenler terörist.....alçakca pusularda canıma kıyanlar kahraman....şehidime kelle....anasının yürek yangınına yaygara diyenler varken.....Aziz Şahidim ! rahatmı..... ayakta alkışlıyorum sayın şairim ant +10 en kalbi saygılarımla....
İbrahim bey....
Teşekkür ediyorum bu mana dolu dizeler için...
Her ne kadar yüreğimizi acıtsada dolu dolu bir şiir olmuş..
Hem teması hem ifadeleri...Bu günün bir nevi aynası gibi...........Ne diyelim Allahım sen bu milleti başsız bırakma...........saygıyla
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta