deniz huyunun çekilmezliğine
tuzlu suyunun içilmezliğine
yaz da kömürün ısıtmazlığına
silahların gölgesinde yaşanmazlığına
yüklenilmiş cehaletin tüm ağır yüküne
ve
veeeee...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zorla güzellik mi olur? Basmasaydın. Aklı olan kötülerin içinden kötünün iyisini mi seçer?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta