Çırpındı zifiri menfezlerde bedenim, ruhum…,
Nefessiz kaldı, tutuldu nutkum,
Yutkundum son bir kez siyahı,
Avuçladım sımsıkı tüm yaşanmışlıkları…
Teyemmüm etti bedenim siyahlarda,
Gözlerimle deldim zifiri kuşatmayı,
Ruhum uzandı gerçeklik aleminin renk cümbüşüne,
Artık hakikat aleminin mensubuyum ben…
Hep uzaktan izlediğim,
Ve asla benim olmayan,
Naylon hayatın tüm ihtiraslarını..
Bozuk paralarını..
Debdebesini..
O hayatı çok sevenlere bırakıyorum…
Sahi,ben kim miyim?
Ben artık aranızdan ayrılan,
Rabbine yürüyen madenciyim.
Kayıt Tarihi : 16.5.2014 11:49:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Somada şehid düşen madenci kardeşlerimize atfen...Rabbim Rahmet eylesin..

TÜM YORUMLAR (1)