Rabbin var Şiiri - Mustafa Öztekin

Çalışırsın yorulursun
Yiyip içer ve uyursun
Hep yaratan,
yorulmayan, unutmayan
Rabbin var
Nefes alır nefes verir
Bir an için yaşarsın
Hep yaşayan, diri olan
Bir ölümsüz Rabbin var

Göklerde ve yerde
Her varlık O’nun
Gökler ve yer arası
Her olan O’nun
Âlimdir O bilir
geleceği geçmişi
Saklı kalmaz kullarının
O’ndan hiçbir işi
Kuşatır bilgisi kürsi semayı
Akıl bilmez sınırını
İlmi Mevlâ’yı
O yüceler yücesi
Azizler azizidir
Güç O’nun
Kudret O’nun
Sahibidir mevla
Evvel ve sonun
Rahmandır O
Merhameti sonsuzdur
Öğretti kitabını
Yarattı insanı
Kulluk tacını verdi başına
Gönderdi Furkan’ını
Yol O’nun
Yolcu O’nun
Menzil O’nun
Rıza O’nun rızası
Cennet O’nun
Firdevs O’nun
Ziya O’nun ziyası

Kimi kulluk tacın giyip
Düştü yollara
Tevhidle, takvayla azıklandı
Aşk-ı ilahi ile
Kanatlandı
Kimi Rabbine kesildi hasım
Karanlığı yol
Şeytanı yoldaş bildi
Heva atına binip
Sürdü atını çılgınca
Ateşe doğru
Ne yolu, ne yolcuyu
Ne menzili , ne konağı
Bilmedi
Rahmet rüzgârları
Sarmadı ruhunu
Cahimi Sakarı
vatan eyledi.