Dalgın ve asık suratlı bir güneşten sarktım yeryüzüne
Dalgaların hınçla dolu iniş çıkışlarında buldum suretimi
Aynasız bedenimi gösteren tek renk maviydi
Su çaldım önce, buhar oldum bulutlara daldım
Evrende ne kadar yağmur varsa bir o kadar da ben yağdım
Çatlaklarından sızlayan toprağa karıştım, güldüm
Tohum oldum çiçek açtım, Baharı ben getirdim...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta