İçim hüzün kalabalığı
İstanbul insan sağanağı
Adım atacak yer aradım
Kuşların kanadına kaçtım
Yürümüyorum uçmaktayım
Ki canevimden kaçmaktayım
Sancılardan kurtulmaktayım
Camide soluklanmaktayım
Yüzümün gülüşe sağdığı
Güneşin altından saçağı
Özüme depolamaktayım
Aynalara dağıtacağım
Kırık canım yamayacağım
Gülüşlü güne sarmaşığım
İstanbul'umdan güller aldım
Yelemde rengarenk yaprağım
Rüzgarlar hüzünler tarağı
Hayat ağaçlarında ağı
Taşınıp toprağa çalıştım
Ruhuma yatılara kaldım
Göz yaşlarımdan yaşlar aldım
Çürümemek için savaşım
Ölümden güneş doğmaktayım
Rab'be aşka işlenmekteyim...
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 17:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dökülüp saçılan yıllarım Çıplak hayat ağacım Güneştir karnım Verdiğim nefesim yakıcı yaz Aldığım nefes serin ilkbahar Kefeni yırttım Kendimi doğurmaktayım Beyaz sayfam kundağım...Sevgi Gül




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!