Pusu 2 Şiiri - Kul Hâmid

Hayat çok yordu beni
Hiç birşey anlamadım
Zaten mutlu değildim
Huzur da bulamadım

Geceden çıktım yola
Bagladım kara kuşak
Hiç kimseye demedim
Nereyedir bu uşak

Ordu dan geçerken
El salladım Fatsa'ya
Cahil bir Uşak idim
Düşürdüler pusuya

Öyle bir pusuydu ki
Geldik burun buruna
Yaralı arslan gibi
Ben de geçtim hücuma

Yedi bıçak attılar
Üçü değdi kuşaga
Hiç kimse demedi ki
Yazıktır bu uşaga

Oy sevdicegim
Yandıkca yandı canım
Ben sensiz yaşayamam
Ugruna feda canım