Akbaba Şiiri - Dursun Özden 3

akbaba

kanayan şiir çığlığı-ağlama duvarı davut
çocukların oyunu, misket bombası, barut
incirlik-kürecik şemsiyesi delik-pek moruk
son güz, bağ bozumu hasatı, üzüm koruk

o eğitim uçuşu, meke kurudu-hava donuk
dağı-ovası ilk-delik deşik ve her yer obruk
denizin-gölün-elin tadı tuzu kalmadı, kuruk

su yanıyor-toprak ağlıyor-yaslı gözler buruk
okulda ölen o çocuk-kanlı bedeni pek soğuk
o yitik gençler-gelinlik kızlar, beti-benzi soluk

kıyamet, fırtınada; o sönmeyen mum, umut
ışık: atatürk-lenin-fidel-che-chavez, allende
mandela-mujica-giap-mao-gandi ve ho’yu tut
unutma; cellatların bu gel-geç utkusunu, unut

devran döner; yeni zamanda, yeni neslin elini tut
bolivar usu, türk-che çağrısı: ‘sonsuza dek zafer!’
zalim-vahşi-haydut yankiye 'dur' de, bu son komut

o vicdani isyan-hak, mazlumların direnci, net ve somut
doğanın derin intikamı-gazabı acı-o diyet-bedelli hamut
onların cefası-sefası; deprem-tusunami-yangın-sel-barut

barış dağların-denizlerin yüreği, aşkın direği, bir dilek tut
ey! insanlık; ayağa kalk, vampir yankilerin nefesini kurut
taklacı, müjdeci ak güvercin, zeytin dalı, barış evi, konut

‘hoşt amerika-puşt amerika!’ çığlığı; ‘şerefe’ bir duble-yut
yeni aşklar, mavzer namlusunda yeşeren, mor-beyaz dut
bu kutlu isyan, savaşsız-huzurlu bir dünya için, son umut.

dursun özden