Puhu Ve Pusu Şiiri - Umut Engin Deniz

Puhu Ve Pusu

Tanklar değil, ihanetti korku.
Çınar ağacında bir puhu.
Sokaklarda pusu.
Hain, muhbir el ele...
Paslı hançer tetikte.
Bir kaçak.
Her adımda ihbar, her nefeste endişe.
Dost kapısını ardına kadar açtı.
Gerilim işte o anda başladı.
Adam sevgiyle kucak açtı.
Kadın güzel baktı.
Günler birbirini kovaladı.
Kaçak küçük sohbetler, sonra yasaklar,
sıcak yakınlık...
Kaçak gitti. Kapı kapandı.
Uzaklara derin bir bakış. İlgisiz dokunuş.
Adam yılgın.
"Kalbin nerede kaldı?"
Kadın dalgın.
"Hislerime yenildim."
Adam bağırmadı. Suçlamadı.
Gururunu kalbine gömdü.
İhanetin ağırlığı çöktü.
Günler geçti. Sessizlik büyüdü.
Bir sabah, üniforma katlandı.
Sırlar sonsuza kadar saklandı.
Düşmana değil, ihanete doğrulttu silahı...
Bir patlama. Acılar sustu.
Dul bir kadın. Kara bir sayfa...
Kırık kalp. Kırk kilit. Kapı duvar.
Ardında kalan, 9 mm sessizlik.
UNLBBCN
Umut Engin Deniz