Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
'Bu şiirinde insanın psikolojik aşklarını dile getirerek güzel bir eser ortaya çıkarmışsın Metinim... Çok güzel dizeler ve akıçı bir şiir.. Kutluyorum...
Farklı biçimlerde ve değişik içerikli şiirlerde de çok başarılısın sevgili Metin..
Kelimelerle ve mısra kurgusuyla çok ustaca oynuyorsun..okuduğumda uyum zorluğu yaşamıyorum farklılıklarına...
tebrikler
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
aşk aldattı aklımı kalbime kondu:)
çok güzeldi tebrik ederim
siiri asmis artik isin dalgasinda bir sair... askin kitabini kim yazdi deseler, Metin abim yazdi derim... hem de binbir cesidini... tebrikler...
Helallll be,
Psikolojim bozuldu....
Vuruldum,
İçim dağlandı.....
Yerde bir beden,
Gözlerim onda kaldı……..
Yüreğim ona atardı,
……………Vefalar yandı, tetikteki, O YÂR dı …………!
Finali gibi,şiirin tamamı ilginç ve zekice...Yürekten tebrikler Metin Dost..Saygılar..
Başka ne kaldı dostum..Sıra hangisinde. :))
gönlüne ,yüreğine sağlık..sevgilerimle
* * Psikolojik aşk.....!
Göz duyum,
Beyinde farklı bir algı,
Etkiye tepkiydi,
Kalpteki yangı……!
Sendin davranış adı,
Organizmada hümanist yaklaşım…..
Bilişsel yaklaşım geride kaldı,
Biyolojik yaklaşım aynı safta,
Olgu mantığı bağladı….!
Ve, aşk bacayı sardı……!
Hislerdi dürtü,
Duygulardı güdü,
Aşk bir ihtiyaç,
Doyum olsa bile;
Yine çalışır bu kısır döngü...
Çünkü organizma,
Aşka kalbini sürdü……..!
Duyular ona büründü,
Vız geliyor artık
Toplumsal güdü…..
Aşk öğreniyorum….!
Aşka beleniyorum…!
Merhaba hayat,
Yüzüm güldü……!
Seviyorum her şeyi,
Üzerimde güneşler,
Önümde sevda yürüdü…..!
Varlığın adeta bir kanat,
Uçuyorum sanki,
Her şey yeniden anlam kazandı…..
Bir gittin;
Bilinç sağıldı…..
Gönül aklı çaldı,
Belleğimde aşk kaldı…..
Psikolojim dağıldı…….!
Ruhum yok artık;
Zeka ve kişilik kalmadı….!
Direnç bitti,
Tükenmeler başladı…..!
Yeteer …!
….Aşk…..! ! !
Her yanı stres sardı,
Ruhum daraldı,
İmgeler dağıldı,
Depresyonlar başladı…….! ! !
Çatışmalar çıktı;
Üzerime kurşunlar yağdı…..
Vuruldum,
İçim dağlandı.....
Yerde bir beden,
Gözlerim onda kaldı……..
Yüreğim ona atardı,
……………Vefalar yandı, tetikteki, O YÂR dı …………!
Metin Yıldırım
____________
Epeydir bunu yapmıyordum...
ALKIŞLIYORUM..!
A. ÖĞDÜM
Adaşım yüreğinin duygu seline ve kaleminin harika ritmine hayran kalmamak mümkün mü ?....
Hepsini okudukta bir de Psikolojik olanını okuduk...vallahi merakım başka var mı? yani sırada hangi aşk...var?.....
Şiir baştan ayağa şairin profesyonelliğini haykırıyor...ben çok dersler aldım...teşekkürler adaşım...
Sevgi ve muhabbetlerimle
Teşekkürler bu güzel şiir için. Gönlüne,diline,eline sağlık dostum.. Selamlar,sevgiler
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta