Pro-milim Şiiri - Fatma Algan

Çok değil,
bir kaç milim.
Artınca promilim,
O ben, ben değilim.
Bu ben de…
Bütün sıfatlardan azade
Bedenim,
Bir balıkçı barınağında,
Yine bir serseri sıfata
Büründüğünden,
Tüm dinginliği ile ruhum
Şimşek hızıyla çıkmıştır
O yoz, o yabancı,
O Saçma sapan gürûhun içinden.
Yaslanıp arkana,
Gözlerini kapattığında,
Onlarca kimlikten soyunur ruhun.
O derme çatma barınakta
Bedenini bırak ta,
Çık bak, dışarda
Martılar çığlık çığlığa,
Aceleci bir telaşla
Sanki senden ilham almakta.
Dalgaların gümbürtüsü,
Yürek atışı gibi,
Tüm seslerin sessizliğiyle,
Geçiyor küçük bir kırlangıç sürüsü.
Ve amacın en ulvisi,
Göçün, menzile varışı gibi.
Nihayetinde, yırtılacak bir gün
Hakikatin,
O kalın, o kapkara örtüsü.

28-Haziran-2026