Duvarı yanaşıp küçülen odam;
Ruhumu presle her an sıkıyor.
Ordan alçalarak çöküveren dam,
Sevdamı dar bir kümese tıkıyor.
Ey mavi gökyüzü küçülen dünya!
Ruhumu ezemez ağır yüklerin.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta