24.12.2003 Ankara/Altındağ
Dizgini bırak, sakın gönlünü verme alkış sürüsüne;
Çabuk palazlanır öven kalabalığın kör methi,
Bugün seni yüceltirler, yarın çiğnerler gizlice,
Prensim gülerler ateşine, anlamazlar emek neydi.
Emekle yoğurduğun o ince sözleri bağından,
Bir karanfil gibi büyüt, sabırla besle sen.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta