Hakikat yoktur, ve insan teki
ilk militanını görüyor bende.
Ben. Hepsi bu. Bir tek kelime
gerçeklik: bu görüntü, önümdeki.
Yoksul düşünce! Kibrini aşıyor
bilmek. Bütün güzelliklere pisleyen it
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta