Ruhuma atılan kementler iflahımı keserken birer birer
Yüreğin muhkem surlarını geçemeyen aşk,
Ç-a-t-l-a-t-ı-l-ı-r,
Kanıksanamamış kanıt metal boğumlar fırlatılıp atılır.
Sonra aşk, sanrıların mezarlığında bir mezara gömülür.
Belki de gömülmez ne bileyim.
Gömülmez ama, kalleş zamanın sırıtan yüzüne savrulur küller en azından
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta