Sahip çıktığımız insandır bizim,
Karşı durduğumuz ondan akan kan;
Ne gümüştür ne de altın kıymetli,
Dünyaya bedeldir her zaman bir can.
Sırat, bir köprüdür kıldan ince;
Geçeceğiz hepimiz ölünce.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Evet bu şiir içerik olarak değişik şiirlerimden alınmıştır ve tamamı antoloji.com da kayıtlıdır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta