Portre Şiiri - Burak Göç

Bir tablo görüyorum; nazlı bir fidan büyüyor
Kökünde ihtilal var, gövdesinde ihtişam
Çiçekler açmaya gönlünde figan büyüyor
Sırayla değiyor tenine ölüm ve yaşam
Bu fidan zakkumdur, tubadır bu fidan
Külü komedi gibidir, dumanı hicran
Topraktan can ararken, göklerden kanadı var
Yerle bir olan ruhunda bir eksiklik tadı var
Saatin akrebinde gizli fidanın makberi
Siyah beyaz akışta kuşanır tüm renkleri
Saçları beyazdır fidanın, gözleri çocuk
Kalbinde siyah örtü var, aklında mavi boncuk

Bir tablo görüyorum; hüzünlü bir ağaç gölgesi
Sanki bir fidanlık hasretinin karanlık portresi
Fidan zamanına hasret, ağaç vaktine tevekkül
Bir tablo görüyorum;
Bir miktar kırmızı kan, bir miktar kırmızı gül...