Yalnızlığın kadehini içiyorum Sevgili
Zehir-zemberek
Sen hiç yalnız kaldın mı?
Kendini sırtlanlara yem olmuş ceylan hissederek.
Benim gibi yandın mı?
Yalnızlığın kahreden ateşiyle
Zebaninin çirkin suratını beynine kazıyarak.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




gerçekten harika yazmışsınn
finalda güzel olmuşş
game over..yüreğinizee sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta