Platonik Aşk Hayat Şiiri - Erdin Şallıel

Hayallerime, umutlarıma hep seninle tutundum...
Düşüncelerimde,
her yaptığım işte, her nefeste, umutlarımda,
planlarımda da hep sen vardın.
Ama hiçbirini gerçekleştiremedim.
Çünkü yaşanan ve gerçek olan tek plan
senin planların idi...
Olsun be...
Ben hep seni sevdim,
ve senden hiç vazgeçmedim.
Peki, benim için sonuç ne oldu biliyor musun?
Platonik bir aşk!
Bir tek suçum vardı;
yaşamayı sevmek...
Şimdi bildiğim tek gerçek şu:
Sana olan aşkımı düşe kalka,
bir başıma yaşamama izin verdin...
Ama ben seni sevmekten vazgeçmeyeceğim,
asla pes etmeyeceğim!
Ve ben hiç "keşke" demedim biliyor musun?
Deseydim eğer,
sana doğduğum an gibi günahsız bir insan kalsaydım derdim, hayat...
Ya da,
“Keşke seninle birlikte bir kez olsun gülümseyebilseydik,
beni gülümsetirken bir anlığına da olsa
hafızalara kazınacak bir resmimiz olsaydı,” derdim.
O da...
Sana veda ederken
bir kerecik gülümsemen olurdu.
Benden sana bir veda,
bana sonsuzluk olurdu hayat.
Ne de olsa hep senin kahrını çekiyorum,
bir kere de gülümserken sen son bir resmimi çek...