Ben rütbesi toprağa verilmiş çelimsiz bir piyonum
Ayaklarımın altına serilmiş mayınlara gebe kareler
Birinci taburun ön safında ölüm sıramı bekliyorum
Bu meydan öylesine kusursuz bir cenk meydanı ki
Sanki siyah beyaz çizilmiş eli kulağında bir mahşer
Bizi altmış dört parça tahtaya bilem ne diye dizdiler
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta