Pişman Şiiri - Selahattin Koca

Üzülme, gözlerinden yaş akmasın, Bir anda bıraktı kalbimi kuşatmayı. Hata benim, ona suç atmayın, Gereksiz direndim duygularımı saklayıp. Buna çocukluk de ya da akılsızlık, Gelişi güzel aşkın gidişi oldu hızlı. Öfkeli ve asiydim, umursamazdım, Ben biraz gamsızdım, o ağlardı yalnız. Süzülen her bir yaş tanesi için Kafamı duvarlara vuruyorum içip. Sabrını tükettim, gözünde hiçim, Gitmekte haklı, ne yapsın kalmayı seçip? Kusura bakmam, doğru aldığın karar, Af dilesem de büyük açtığım yara. Benden uzakta ol, iyileştirir zaman, Senden uzak olmak ağır geldi bana. Zor yoldan öğrendim pişman olmayı, Ne yapacaktı benimle düşman olmayıp? Hak ettim yolunda engeller bulmayı, Ne yapacaktı yeniden şansını zorlayıp? Yine hüsrana uğrayacaktı şüphesiz, Bir hatamı daha kaldırmaz dolu küfesi. Elimde tozlanmış aşkın sihirli küresi, Varmıyor dilimin senden başkasını dileyesi.