Pis Kadın Pis Adam Şiiri - Ethem Babrak

Pis kadın, pis adam
Öfkenin tufanlaştığı saatler
Havada asit yürekte keder
Ve günlerin bozgun kıvamında sen

İhanet panzerleri geçti üzerimden
Yağmur yetmedi kızgınlığımı dindirmeye
Baş ucumda morarmış bir yalnızlık
Ve cüzdanımda kimsenin çalamadığı sen
Hasret nöbetlerindeyim kadın
İflas etmiş bir gönül
çırpındıkça müptelası olduğum sen
Beni daha incitme kadın
İçimdeki pis adam bozgun ve kızgın!

Kirli düşler, sancılı aşk
Kalabalık yalnızlıktaki ben
Her şeydeki azıcık sen
Beynimin şah damarı zonkluyor
İçimdeki yetim isyan biraz daha büyüyor
Mevsimlerim baharsız
Yap-boz aşklar yüzünden gönlüm firar
Beni daha incitme kadın!

Her kötülük için hanene yazılmış bir nefret
Ve her gün hesabı biraz daha kabaran ihanet
Benden çaldıklarını istiyorum
Yüreğimi ve beynimi geri ver kadın!

Bu cinayetin faili sen
Meydanlarda sahipsiz bir ceset
Ve pis bir adam
Soğuğun sıcağa yenildiği pis bir kadın!
Her şeyin hiçbir şeyleştiği zamanlar
Beynim sonsuz bir tatilde
Anlamsızlığa koşuyorum
Yolumdan çekil kadın!

Bozulur bekleyişler kahrolur zaman
Ümit ve aşk darılmıştır bir kere
Tozu dumana katar pis bir adam!
Yorgun ve kızgın düşler
Ayarı bozuk insan
Ve ölülerin kentinde artık sana susmak düşer kadın!

1 Şubat 2013 Adana (Ethem BABRAK)