Seni seviyorum Mihra,
Pembe gülleri de
Tıpkı annemin en sevdiği şarkı gibi...
Her şafak vaktinde uyanıp gökyüzündeki
O incecik çizgide arıyorum seni.
Dünya karaya çalarken ben senin
En sevdiğin renge sığınıyorum.
Sana söyleyemediğim her kelime,
Bir gülkurusu sessizliğine bürünüyor içimde.
Ve sen o en sevdiğin rengin arkasına saklanıyorsun;
Zarif, muazzam ve öyle ulaşılamaz...
Şimdi nereye baksam bir pembe sızı;
Bir vitrin camında,
Bir kitabın kapağında...
Oysa herkes onu sadece bir renk sanıyor.
Seni sevmek,
En sevdiğin renge bürünmekmiş.
O renklerin içinde kaybolmayı beklemekmiş,
Seni sevmek
Sana dair ne varsa sevmekmiş.
Bazen pembe bir gülün yaprağında görüyorum seni,
Bazen pembe, uykulu bir bulutun kıyısında.
Sadece bu renk nefes veriyor bana;
Öyle uzak, öyle maveradan bir esinti gibi...
Seni beklemek,
Karanlık bir odada pembe bir mumun
Yanışını seyretmek gibi.
Aydınlatmıyor belki her yeri
Fakat içimi ısıtmaya yetiyor.
Kimse bilmez Mihra,
Benim kıyametim o pembe gülüşünde kopuyor
Ve ben bu sessiz renge
Yeniden ve yeniden mağlup oluyorum.
Göklerin lacivert hüznü dağılır,
Bir tebessümünle her yan pembeleşir.
Ne şerha şerha keder ne de karanlık kalır,
Cihanşümul bir bahar ruhuma yerleşir.
Şimdi sana dair ne varsa bir çiçeğe dönüştü,
Rengi uçuk bir pembe, kokusu huzur...
Hangi yana baksam bu renk göze geldi, söze düştü;
Sanki dünyam senin renginle yeniden kurulur.
Güneş batarken bir hırka olur omuzlarına,
Bir bulut geçer, pembeye boyanır yüzün.
Dokunur sessizce kalbimin en derin uçlarına,
Seninle dağılır sisi, dumanı en derin hüznümün.
Sıradan bir renk değil bu; aşkın ve kalbin en saf hali,
Şafak vaktinin gökyüzüne çaldığı mühür...
Seni sevmek pembe bir tomurcuğun hayali,
Karanlığı kovup her anı çevirmek gibi yaza.
Seni seviyorum Mihra,
Pembe gülleri de
Tıpkı annemin en sevdiği şarkı gibi...
Mevlüt Çelik 3
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 21:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!