Ben ne hayaller kurarken; kim bilir sen kimlerle nerede, nasıl, ne hallerdeydin.
Belki de güzel sözler fısıldıyordun kulağına ya da ne bileyim sevişmenin ilk dokunuşlarını yaşıyordun.. Belki de çoktan tenleriniz kavuşmuştu..
Dudaklarınız kavuşmuştu.
İşte Bunları düşünmek bile yetiyor bana,
Tiksiniyorum.
Belki, üzülüyorumdur da birazcık,
Ama en çok ne yapıyorum tabii ki kıskanıyorum,
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta