Pervazda kahve ile yağmuru izlemekten vazgeçip,
Toprağın üzerinde,beni okşamasına izin verdiğimde daha iyi kavradım yalnızlığı.
Yalnızlık; dört duvara kapanıp pencereden dünyayı ‘’zapping’’lemek değildi,
O an kalabalığın kaçtığı sokaklarda suyu ‘’arabirim’’ yaparak kendinle alışverişti yalnızlık.
Yeterince kelebek ömürlüğüyle temizlendikten sonra,
Aynı sucukların bulunduğu mekanlara girebilmekti yalnızlık.
Suphi bir acaip adam
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu
Devamını Oku
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta