Bir zıpla, iki zıpla, uç bakalım çekirge,
Lakin üçten kork diyor, sana bu yaşlı bilge.
14 Nisan 2005 – Perşembe / İZMİR
..
Asi olmuş bir kere, Tanrı’ya karşı şeytan,
Hesap günü var diye, çekinir mi günahtan.
18 Şubat 1999-Perşembe / İzmir
..
Sen varsın ya içimde, bitmeyen sonsuz çilem,
Başka bir dert tanımam, yıkılsa dünya alem.
Kimse bilmez bu derdi, yalnızca bana ait,
Ne Mecnun ah eyledi, ne yandı böyle Kerem.
28 Mart 1985 – Perşembe / Ankara
..
Israrın anlamı yok, kalmamışsa bir umut,
Yalvarmak yok bir daha, boyun bükmek veyahut.
Ben gurbet çocuğuyum, katlanırım buna da,
Bakma ağladığıma, git artık beni unut!
29 Mayıs 1986 - Perşembe / Ankara
..
Ağla gözüm bir daha, nasılsa bu kaderin,
Giden gözyaşın olsun, beraberinde yârin.
Üst üste hep ayrılık, denmiş alın yazına,
Silmenin mümkünü yok; öyle net, öyle derin.
14 Eylül 1989-Perşembe/ Ödemiş
..
Gönlüme ateş düştü, ayrılık ölümden zor,
Aslı’nın yokluğunu, git bir de Kerem’e sor,
Katlandım her acıya, uydurup bir teselli,
Başka çare yok dostum, hayat devam ediyor.
26 Mart 1987 – Perşembe / Ankara
..
İstemem senden başka, yaşamaya bir şehir,
Taşı toprağı altın, olsa türlü cevahir.
Şimdi gurbet eldeyim, ama bir gün mutlaka,
Döneceğim sana ben, sılamsın canım İzmir!
23 Ekim 1986- Perşembe / Ankara
..
Sen misin yine orda, hayal meyal gördüğüm?
Gözlerine aldanıp, gençliğimi verdiğim.
Anladım mümkün değil, senden vazgeçebilmek,
Bağlanmışım bir kere, sıkı sıkı kördüğüm.
24 Mart 1988 – Perşembe / Ankara
..
Es durma es hışmınla, dağıt her şeyi rüzgâr,
Açtım kara bağrımı, sana sonuna kadar.
Al götür efkârımı, başımdan uzaklara,
Getirme sakın geri, sürükle diyar diyar...
11 Mart 2004 – Perşembe / İzmir
..
Sus hiçbir şey söyleme, bırak yaram sancısın,
Sana bir minnetim yok, bana Tanrı acısın.
İnanmam hiç boşuna, dil dökme boyun büküp,
Sen benim tanıdığım, en büyük yalancısın.
25 Ağustos 1988 – Perşembe / Ödemiş
..
Caddeler, sokaklar boş; bu akşam her yer ıssız,
Gökyüzü kara katran, ne ay var ne de yıldız!
Evli evine gitmiş, köylü köyüne çoktan,
Şu gölgem de olmasa, kalmışım yapayalnız.
31 Ağustos 1989 / Perşembe - Ödemiş
..
Bu sefer çok uzadı geçti günler haftalar,
Yoksa gurbet yolunu, kapadı mı tipi kar?
Nihayet yüzün güldü, Postacı Tahir Amca,
Demesen de anladım, Almanya’dan mektup var.
14 Nisan 1983- Perşembe / Ödemiş
..
Ne söylesen haklısın, vurgunum ya ben sana,
Delin divanen olup, düşmüşüm bak ardına,
Dönüp bakmasan dahi, bileyim ki o sensin,
Bu kadarı da yeter, benim için amenna.
28 Eylül 1989- Perşembe / Ankara
..
Aşk önce yürek ister, sevip bağlanmak için,
Kalpsizin harcı değil, sen ne bilirsin hain!
Duymamışsın içinde, bir kere o sızıyı,
Görsen de anlamazsın halinden bu şairin.
6 Aralık 1984-Perşembe /Ankara
..
Anlatsam anlamazsın, dil dökerim boş yere,
Yaşayıp çekmemişsin, o sızıyı bir kere,
Şarkılarda duymuşsun; aşkı, sevdayı yalnız,
Takılmamış saçların, kavaktaki yellere.
8 Ocak 1987-Perşembe / Ankara
..
Yaktım tüm gemileri, dönüş yok bu seferden,
Arama artık beni, mazideki günlerden.
Kapattım o defteri, koydum tozlu bir rafa,
Kendime bir yol çizdim, senin bittiğin yerden.
16 Mart 1989 – Perşembe / Ankara
..
Sana bir dörtlük yazdım, içinde gizli ismim,
İçtim Zulmün Zehrini Ecelime Teslimim,
Ölüyorum derdinden, hiç farkında değilsin,
Şöyle bir bak çevrene, bil bakalım ben kimim?
28 Şubat 1985 – Perşembe / Ankara
..
Öyle bir dünya ki bu, acı tatlı yan yana
Kimi gülüp oynarken, kimi ağlar bahtına,
Her gelen baktı geçti, kendini süzdü sende,
Kimi gerçeği gördü, kimi zahiri, ayna!
9 Mart 2000 – Perşembe / İzmir
..
Hava soğuk çay ister, hemen kantine varan,
Her taraf buz kesiyor, göz açtırmıyor boran,
Benim içim yanıyor, çok görme Emin Amca,
Sen yaz tarifesinden, ver yine tuzlu ayran.
12 Ocak 1984 - Perşembe / Ödemiş Lisesi
..
Ölmez de sağ olursam, yaşlılık geldiği gün,
Başbaşa kalacağız biliyorum sen ve ben.
Her daim bir arada, olacağız emin ol,
Ta ki mezara kadar, müstakbel dostum baston.
25 Ocak 1990 – Perşembe / Ödemiş
..
Eylül de geldi işte, çöktü yine bir hüzün,
Sararan yapraklarda, kaldı o solgun yüzün.
Bir dahaki bahara; ne sen varsın, ne de ben,
Son sayfalarındayız, ne yazık öykümüzün.
1 Eylül 1988- Perşembe / Ödemiş
..
O da senin gibi etten kemikten mamul,
Ne melek ne de peri, herkes gibi o da kul,
Aşkına bir karşılık vermediyse ne çıkar,
Bir gün başka bulursun, geç bu sevdadan gönül…
1 Kasım 1984-Perşembe / Ankara
..
Günah diyorlar seni, elken bile sevmeme,
Söylesinler kem gözle bakmışım bir gün kime?
Benimki karasevda, müzmin gönül yarası,
Devası yok neyleyim, git sor Lokman Hekim’e!
13 Nisan 1989 – Perşembe / Ankara
..
Hep adını sordular, söyledim dedim ki “hiç”,
Arada bir ben varım, yanıp kavrulan bir iç.
Hiç kimse anlamadı, oysa doğru söyledim,
Ben daim hiçi sevdim, bilen yok Tanrı hariç…
30 Kasım 1989-Perşembe/ Ödemiş
..
Görmüyor musun gönül, açık seçik besbelli,
O yar başka birini seviyor işte deli,
Yalvarıp yakarmalar, pek bana göre değil,
Serde yiğitlik vardır, terk-i diyar etmeli.
3 Kasım 1988-Perşembe /Ankara
..
Vurup hançeri gittin, şu bağrım kızıl kanda,
Dönüp bir kez bakmadın, ne bıraktın arkanda.
Canı helâl eyledim, ama aşkımı asla...
Bilmiş ol Mahşer günü, iki elim yakanda.
25 Ekim 1984 – Perşembe / Ankara
..
Unut her şeyi gönül, geçmiş geçmişte kaldı,
Farz et yaşadıkların, dinlediğin masaldı.
Onlar erdi murada, biz kaldık boynu bükük,
Soldu pembe haller, yerini hicran aldı.
29 kasım 1990-Perşembe/Bilecik
..
Gözlerin bin bir yeşil, saçların altın sarı,
Dalıp sessiz sedasız, gördüm iki baharı.
Önce çiçekler açtı, papatyalar, laleler...
Sonra soldular bir bir, döküldü yaprakları.
7 Mayıs 1987 - Perşembe / Ankara
..
Dememiş miydim sana, her zulmüm sorgusu var,
Bugün olmazsa yarın, geçse de aylar, yıllar.
Çok çektirdin bana sen, sanma unuttum gitti,
Hepsi aklımda bir bir, boşuna etme inkâr.
27 Eylül 1990 –Perşembe /Bilecik
..
Çiz garson birer birer, tüm siparişler iptal,
Tadım tuzum kalmadı, bilemedim bu ne hal.
Bahşişini fazladan bıraktım helal olsun,
Gidiyorum bu elden, daha dönmem hoşçakal!
1 Mart 1990- Perşembe / Ödemiş
..
Yolumu yokuşa sürdün,
Bağrıma hançeri vurdun,
Kan ağlasa da yüreğim,
Vazgeçmedi senden gördün.
22 Haziran 1989 – Perşembe / Ödemiş
..
Bir okyanus misali uçsuz bucaksız derin,
Baktıkça dalıyorum pek hülyalı gözlerin.
Gönlümü tutsak ettin, ilk gördüğümden beri,
Her kahrına amenna, artık senin esirin.
1 Kasım 1986 – Perşembe / Ankara
..
Yıllar yılı ağladık yeter bu kadar gönül,
Söyle figan etmesin, gül için hala bülbül.
Biz onu dalda sevip, incitmekten korkarken,
O bir vazo ararmış, gitmeye çeşm-i bülbül.
31 Ocak 1991-Perşembe/Bilecik
..
Öyle bir bağlanmışım, ne mümkün çözüm ola,
Ne gurbet çare oldu, ne döndüm yahut sıla,
Kimler çaldı kapımı, açmadım bir kez olsun,
Biliyor musun senden geçemedim ben halâ…
28 Haziran 1990-Perşembe /Konya
..
Yazmadın üç kelime, o sayfa hep boş kaldı,
Yıllarca gözlerimde, kurumayan yaş kaldı,
Saçından bir tel düşmüş, neyse ki arasına,
Hatıra defterimde, her bakışa düş kaldı.
28 Kasım 1984 – Perşembe / Ankara
..
Cadde sokaklar bomboş, benden gayrı yok gezen,
İn cin uykuda yine, seni düşlüyorum ben,
Gecenin ortasında, her sokakta hayalin,
Sessiz sedasız gelip, geçiyorsun önümden.
11 Ağustos 1988-Perşembe/ Ödemiş
..
Çok beklettin dönmedin, yıllar yılı sır oldun,
Ne bir mektup yolladın, ne de bir haber saldın.
Eridim hasretinle, tükendim yavaş yavaş,
Gördüğün gibi işte, ne yazık ki geç kaldın.
27 Aralık 1990- Perşembe / Bilecik
..
Gidin arayın yâri, bulun haber getirin,
Hali hatrı nicedir, yazın defter getirin.
Mutluluğu bulmuşsa, yaban ellerde artık,
Benden hiç söz etmeyin, denmedik sır getirin.
17 Ocak 1991-Perşembe / Bilecik
..
Eller gönül eğledi bense sevmiştim candan,
Meğer bihabermişim, yaşadığım zamandan.
Aşkın modası geçmiş, rağbet mala mülkeymiş,
Bize ağlamak düştü, giden yârin ardından.
23 Şubat 1989-Perşembe/Ankara
..
Sen beni hiç sevmedin, çoktan anladım bunu,
Biliyorum hicrandır, bu aşkın elbet sonu.
Ne var ki şu gönlüme anlatamadım gitti,
O vefasız kalbinde, başkası olduğunu.
25 Aralık 1986-Perşembe / ANKARA
..
Oturdum akşam vakti, şöyle körfeze doğru,
Aklımda yer eylemiş, yine o aynı soru…
Martılar neyin olur? Gece gündüz peşinde,
Söyle biz de bilelim, Dokuz Eylül Vapuru.
17 Nisan 2008-Perşembe / İzmir
..
Gurbet gözün kör olsun, duymaz mısın bu yası,
Öksüz, yetim gibiyim, dinmeyen ağlaması,
Gözyaşı, alın teri; karıştı birbirine,
Kolay kazanılmazmış, senden ekmek parası.
20 Ocak 1983- Perşembe / Ödemiş
..
El insaf be sevgili, yetmez mi bunca çile,
Daha ne kadar zulüm edeceksin bu kula,
Tanrı böyle emretmiş, aşığın ben olmuşum,
Her cefana katlandım, katlanıyorum hala…
7 Nisan 1988-Perşembe/Ankara
..
En kara gece bugün, sen farkında değilsin,
Işığı sönen benim çünkü yarına elsin.
Bil ki hiç doğmayacak ufkumda güneş artık,
Zindana mahkûm olan, sabahı nerden bilsin?
7 Aralık 1989-Perşembe / Ödemiş
..
Anladım ki ölümden korkmuyorsun cengaver!
Her çetin saldırıya, göğsün koyarsın siper.
Kaç kere yara aldın bağrından yıkılmadın,
Sırtından vurmadıkça, ya kim seni alt eder?
6 Aralık 1990 – Perşembe / Bilecik
..
Bir evimiz olsaydı, bahçesi sarı nergis,
Bir yayla yamacında; ne duman olsa, ne is,
Yanda bir ulu çınar, emme basma tulumba,
Bir de yel değirmeni, başka ne ister nefis.
19 Nisan 1990 - Perşembe / Konya
..
Her şey gönlünce olsun, karagülüm hoşçakal...
Bu mevsim böyle geçti, dönüşe yok ihtimal.
Bir sonraki baharın, neşesi yeni neslin,
Geçti sevda çağımız, boşuna kurma hayal.
21 Temmuz 1988 - Perşembe / Ödemiş
..
Dün bir rüzgâr getirdi, kokunu buram buram,
Kabuk bağladı derken, kanadı eski yaram.
Dalıp gittim bir ara, çıkageldin karşıma,
Canlandı gözlerimde, seninle her hatıram.
8 Kasım 1990-Perşembe/Bilecik
..
