Permeperişan Şiiri - Tarık Aziz Keskin

Sormayın benden haber, çünkü paramparçayım;
Çünkü ellerini de alıp gidiyorsun sen.
Yanımda ne sevgili ne de dostla yaşadım,
Şu taş duvar misali permeperişanım ben.

Ardında diye bilsem seni sıradağların,
Ya da bir okyanusta bulsam seni dinmeyen,
İnan ki hiç durmadan sana doğru koşarım,
Şu kırık cam misali permeperişanım ben.

Hâlimi beş heceye sığdırabiliyorum,
Sen güzel güneş güzel; çirkin giden ve kalan.
Ya da hiç durmayarak ağlayabiliyorum,
Beni o beş heceyle bilin: ''permeperişan !''