Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Aralık ayının en uzun gecesi,güneş ayla yer değiştirme telaşındayken bi aralık sızıvermişim hayata.Şiire olan tutkum ilkokul yıllarımda başladı.1976 yılında ilk şiirim Barış Koyun Çocukların Adını ile başlayan tutkum hiç sönmedi.Hayata kendi penceremden ve hüzünle karışık umut yüklü trenimle bakıyorum.Hiç pişmanlıklarım olmadı.Çok acı günlerimi bile ilkbaharmış gibi karşılayıp yaşanması gerekiyordu ve yaşandı diye kucaklayarak daha da büyüdüm.Hatalarımı da sevdim,doğrularım da.Ama en çok yaşamı ...



