...ve seni tanıdım.
Seni tanıdığımdan beri günün
yirmi dört saati bana hiç yetmedi. Y
eni bir zaman yaratmalı ve seni
o zamanın merkezine koymalıyım.
Çünkü yokluğunda mevsimler hep sonbaharken
seni düşününce içimde hep ilkbahar güneşi açtı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta