Bir ben var içerde, derinde değil
Aşkın od'u düşmüş, sönende değil,
Giydim libasımı, bilende değil
Emaneten taşırım, perdesi bende.
Göz olur bakarım, gördüm herkesi,
El olur tutarım, derya-denizi,
Söz olur söylerim, aşkta ateşi,
İçimdeki ateşi yakan da bende.
Seyrederim geriden, gelen gideni,
Nefes alıp dünyaya nefes vereni,
Çiçek, böcek, insanı, cümle alemi
Süzülen kanatları gören göz bende.
Bir tutam ışıktım, ete büründüm,
Çok cefalar gördüm, suya büründüm,
Toprak oldum ilmek, ilmek örüldüm,
Hayatı her yönüyle, gören ruh bende.
Emanetim gezerim ince çizgide,
Önüm sonsuz bilirim, sır var içinde,
Aydostun bu yüreği fena sızıda,
İçin için kanayan, bu yürek bende.
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Nefes alıp dünyaya nefes vereni
TÜM YORUMLAR (1)