Mutluluğun sınırı yok,
herkese mutluluk payı
eşit düşmüştür aslında;
Sadece koşullar ayrı...
Takım elbise kravat,
ya da;
hep eller kınalı,takılı,
bayrama hazırlıklı
yaşanmıyor hayat...
Yılmak ruhu çökertir,
sonrada sökülür gelir
en ufak sıkıntıda
çaresiz dertler...
Kapılar pencereler
kapandığı zaman;
kalpte açılır perdeler:
Güneşin batışını seyretmek;
beni mutlu eder:
İyi yada kötü geçmiş gün;
dünün sürgüsünü çeker:
Güneşin; yeniden
doğacağını düşünürüm
Kendini mutsuz sananlarsa
sadece eldekiyle
yetinmeyi bilmeyenler.
7:25 24.11.2016
Nuran KaracaKayıt Tarihi : 24.11.2016 19:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!