Perde Şiiri - Salih Sarıkaya

Nerden bileydim,
avucumda sandığımın
çoktan gitmiş olduğunu…

Parmaklarım çözülünce
ışık düştü
ellerime.

Sevgi bedel bilmez,
gelir bulur seni.
Huzur sandığın suskunluk
inkârla akraba.

Bir an yere eğdim başımı,
beton bloklar arasında
boşluklar gördüm;
bir nefes payı gibi
kırılmadan esnesin diye…

Perde kalktı.
Bıraktım sadece.
Terk etmedim,
teslim ettim.

Haddime döndüm.
Kâfi dedim.

Ben sustum
ve edep konuştu.