Dudaklarına dokundurdu serçe parmağını
ve gözbebekleri susuverdi anda
ritmi kaybolmuş bir kenti öptü kirpiklerini kırpmadan
severmiş gibi
kaldırım taşlarının üzerinden geçti adım adım utangaçlığından
ne gökyüzünün grisinden, ne karabulutların hüznünden çekinir hayat
perdeyi çekip ışıkları söndürmek de senin elinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta