Pencere kenarı bir hayat yaşıyorum gönlümce..
İzliyorum hayatı suskun suskun..
Yalnız, ıssız, sessiz.. Ve kimsesiz..
Yalnızlığın en koyu, en acı ve en sevda halini yaşıyorum..
Batıyorum özlemin en dibine.
Zifiri karanlığın canımı acıtması da cabası işte..
Özlem de var tabi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta