Pencere Şiiri - Yücel Özkü

PENCERE
Dünya bir penceredir, her gelen yaşadı;
Kendince karınca misali yol aldı.
Kimi gül bahçesinde, kimi diken dalında,
Her insan sessiz bir iz bıraktı.

Bir avuç sessizlikte saklanır hikâyemiz,
Rüzgâra emanet kalır yarım sözümüz.
Ne taç kalır başta ne dünya saltanatı,
Gönülde yeşerir gerçek zenginliğimiz.

Günler birer yaprak gibi düşer dalından,
Zaman ince bir iz bırakır alnından.
Her yolcu geçer bu pencereden,
Bir sevgi, bir ışık kalır ardından.

Karınca misali yürürüz yollarda,
Kimi yük taşır, kimi umut arar.
Kısa bir konaktır şu dünya durağı,
Gönülde kalan iz insana yeter.

YÜCEL ÖZKÜ
1 Ağustos 2026/22:11