Avuçlarım da kangrene kesmiş yüreğim,
Düşlerimin ötesinde tekerrür eden yalnızlığıma ağlıyorum.
Kocaman kokulu, pembe bir silgi parmak uçlarım da,
Hayat, üzerinden adımlarımı siliyorum...
Ceplerimde anı kırıntıları,
Ellerimi avuçlarından çekiyorum.
Müzik devam ediyor, ben dansı bırakıyorum.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta