Gece bütün koyuluğunu şehrin üzerine katmer katmer sererken
Bu koyu karanlıklarımı ıpışıl aydınlatan tek yıldızımsın
Yalnızlığın verdiği hüzünler gözpınarlarımı damlalarla doldururken
Sinemin en derinlerine çılgınca dalan yegâne rüzgarımsın
O kıvılcımlar alevlenip, bedenimi bir yangın gibi sararken
Bedenimin her hücresini sessizce kavrayan deli özlemimsin
Her nefeste damarlarımdan geçen kan delice coşarken
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta