Pazarda satılsan Şiiri - Dağlar Özügüç

Satışa çıkarsalar belkide hiç para etmezsin
Ama sen kendini nadide bir pırlanta sanırsın
Ölümüne seveni değersiz bırakır
Sonrada merhametinden vurursun
Bunca zulmünden sonra
Kontrolü bıraktığın bir an
Hayat sessizce
Sınırlarını sana hatırlatır
Gururun kırılır
Sesin kısılır
Alışık olmadığın bir yalnızlık çöker üstüne
Aynaya bakarsın
Yüzün yerlerde sürünür
Sen geride asılı kalırsın
Değer burun kıvırarak değil
Mütevazi kalarak korunur
Senin meselen güçle değil
Boşlukla
Sevilince büyüyenlerden değil
Sevilince bardağından taşanlardansın
Hikâyeden herkes payına düşeni alsa
En sona yine sen kalırsın