Birkaç satır yaz derlerdi ölmeseydiler
Onlarda insanoğulllarının evlatlarıydılar
Kimisi yalnızlığa dalıp gider, uzak limanlarda
Diğerleride sessizce bir kalem birde kağıt çıkarırdı
ıslak ve paslı ceketinin içinden
Kağıt biraz parçalanmış, kalem de kırılmış olurdu
Ama ikisi hala çalışır durumdaydı
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta