Birkaç satır yaz derlerdi ölmeseydiler
Onlarda insanoğulllarının evlatlarıydılar
Kimisi yalnızlığa dalıp gider, uzak limanlarda
Diğerleride sessizce bir kalem birde kağıt çıkarırdı
ıslak ve paslı ceketinin içinden
Kağıt biraz parçalanmış, kalem de kırılmış olurdu
Ama ikisi hala çalışır durumdaydı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta