Omuzlarımda melekler taşır
sevdanın rütbelerini.
Hakkını vererek savaşır,
kalbim, hak etti payelerini.
Gönüllü esaretlik bir yerde,
bir tekke ki özgürlük nefeste.
Aşka gelir, dökülür sözcükler,
nefes, nefer gibi en ön cephede.
Bu cenki kazanır aşıklar.
Atışır ama barışır aşıklar.
Cihan harbi mübarek hudutsuz aşıklar.
Ölümsüz olur kavuşan aşıklar.
Ve sen çıkmaz sokakların umudusun,
kilitli kapıların anahtarı,
birçare insanların umarı...
Sabahları güneş doğmak istemezdi
senin gibi birisi uyanmasaydı.
Savaşlar da bitmek bilmezdi
aşıklar özlemeseydi...
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bana firari diyenler nasil müthiş bir savaşa soyunduğumu bilemediler.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!