Pay sandığın Şiiri - Birkan Demirci

Avucunda tuttukların sen misin sandın,
Anahtar sende diye kapı sen oldun.
Bir gölge uzadı arkanı andın,
Boy veren gövdeyi kendin mi buldun?

Aynı yağmur ıslattı bütün yüzleri,
Aynı toprak sakladı nice izleri.
Birine taç düştü, birine sözleri,
Yazıyı kime, nasıl kim doldurdu?

Bugün önünde eğilen yarın yok olur,
İsmin sesini kaybeder, duvar sağır olur.
Güç dediğin şey emanet, yol olur,
Yürüyen mi sahipti, yol mu buyurdu?

Ambar dolu diye göz doymuyor,
Açın bakışı gece uyutmuyor.
Vicdan terazisi şaşmıyor,
Tartıyı hangi el durdurdu?

Unutma, kalıcı değil bu perde,
Rol biter, ışık söner bir yerde.
Soru kalır geriye, sade ve sertçe:
Pay sandığın şey sana mı durdu?