Artık ne Mecnun kaldı, ne Leyla.
Ne sevda kaldı, ne de ömürlük bir aşk.
Mecnun eğlence peşinde; züppe ve ayyaş,
Leyla ellerin kollarında; yeri göğü izdivaç.
Kardeşim; yok sevmeye değer kimse,
Uğruna ölmeye... Sevme!
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Ben ne zaman Hasan üstadı takip etsem güzel bir şiir okuma fırsatını yakalıyorum bence de hakikaten şair şiirin özünü yakalamış bütün aşklar sevdalar oraya ulaştırmalı yoksa hüsran kutluyorum. Bencede tam puan diyorum. değerli şairi şiirini ve katkı sağlayan üstadı tebrik ediyorum. Saygılarla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta