Patrol Şiiri - Muhammet Durmuş

Zambağı suladım, o sarı işaret parmağını
Pazar yerinde bahaneler arandım
Binlerce intiharla yoklansa da
Uyanmak bilmiyordu deniz
Kafama diktiğim her bardak
Daha var diyordu
Büfede, loş odalarda, çekmecelerde
Sayfası kıvrılan veresiye defteri bitmedi daha

Telefonda rakamı silinen tuşlar
Trençkot, fötr şapka, jagermeister
Doğu maraton F blok 16 numara
Eski bir fanzinin arka kapağı
Makineye yığdığım kan lekeleri
Komodine bıraktığım dişler.
Sana küllerimi getireceğim
Porselen bir tabakta

Yaşamadım
Dualar aldım aktardan
Suda sektirdim birkaç seneyi
Gömdüm, içini oyduğum kitaplara
Kampüs girişinde güvenliğe bıraktım.
Yaşamadım
Yaşamadım
Bir gece devriyesi çevirdi beni
Çabucak kendi lisanına