Paslı hayallerin kurbanı olmak
Nasıl bir şey ki acaba,
Zamansız zamanın çöp kutusuna
Atılmak
Ve
Nihayetinde
Unutulmaya mahkum olmuş olmak,
Belki de bu acıların en acısı
Ben yokum
Sen yoksun
Biz
Hepimiz yokuz,
Zaten
Hiç birimizin bir daha geri
Gelmiyeceği kesin,
Gelsin biri anlatsın bana bunun anlamını,
Anlamsızlığını
Mantıksızlığın daniskasında
Uydurulmuşluğun icabında,
Ağla gönül ağla
Hiç bitmeyecek gibi
Sevemiyeceksin bir daha
Gelmişliğın gitmişliğin inadına
Ve
Hiç bir zaman anlamayacaksın
Asılmışlığı sonsuzluğa
Ebedi darağacının
Soytarılığına,
Sen nesin ki
Bir hiçten
Gayrı,
Göm umutlarını maziye
Karanlık bulutların kara bahtına
Belki de
Güneş seni hiç sevmedi
Sevmeyeceği de ta baştan beri belliydi,
Artık
On takla atsan da ne fayda...
* Berlin, 07.02.2026 *
Talat Özgen
Talat ÖzgenKayıt Tarihi : 7.2.2026 16:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!