Pardon Şiiri - Serdar Tunçluer

1S
Bir şey, bir şeyler yazmak geldi içimden,
Hayır...hayır kimse için değil yazacaklarım,
Sadece benim için yazacağım,
Egoistliğim kabardı ruh denizlerimde,
Yelkenlerim şişti, nefsim pupa yelken,
Şişeceğim şiştikçe küfredeceğim,
Yedi ceddim rahatlıyacak…
Oh be diyecekler…
Kemikleri sızlamayacak rahat edecekler.

3T
Aç koynunu geldim, kolay olmadı gelişim,
Bir benimle kaldım asırlarca,
Külü kalmadı üflenmedik bedenin,
Yaktılar…
Kimi elleri, kimi kollar ve bacaklarımı,
Kimide…
Bulamadı yakacak…
Kendini yaktı kimi…oldu olacak.
Ne yanıştı …gece ağladı bazı,
Gün ağarmadı utancından,
Diye düşündüm…
Meğer bir bulutmuş karartma zamanlarına aracı,
Bir boranmış körükçüsü fitnenin,
Eli bombalı katili olmuştu kendinin.

1ST
Ne kadar lüks yorgunum diyebilmek,
Ne kadar geç gidenleri geri getirebilmek,
Ve ne saçma geçmişi özlemek,
Bugün gücenmez mi? ...
Alınmaz mı? …
Demez mi bu ne ikilemlilik,
Ve hatta üç…
Ve de dört kıskanmazmı ikiyi,
Demez mi ben, ya da üçlemlerim,
Sorgulamaz mı dördünü,
Alınmaz mı yanlışlıklarım,
Pardonu geç kalmış hatalarım…
Kızarmış yüzleri ile çıkmazlarmı karşıma.

A.B.C.D…(Z)
Bir bisiklet alamamazlık ile tarif edilemez yoksulluk,
Çocukta tokluğunu ifade edemez, aç çocuklar kadar,
Pekala nedir asıl olan…
Diyecek kadar zaman kaldı'mı geriye,
Yoksa cumbalı evdemi yoktu,
Sus! söyleme avunsun senden sonrakiler,
Değilmi zati avunmak yaşamak,
Umutlanmak yarınlara bonkörce harcamak zamanı,
Değilmi ecel sonrası…gelde söyleme,
Sus! yenisi geldi…
Bir gün daha doğdu güneşle,
Bak bir bebek doğdu…
Ümide eşle.

Tunçluer

...umudumu en son kaybettiğim an biraz önceydi...şu an çok mutluyum. Tunçluer