Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kimin kim olduğu karıştırılan bir zaman içinden geçiyor dünya...
yalnız kalmaktan korkan birinin ruh hali sinmiş şiire sanki...insanın korkma diyesi geliyor...dedim bile..:)
pencer ve kilitleyim sözcüklerinde sorun var diyerek,özürlerimi bırakıyorum sayfaya...teşekkür ederek..
Paranoya,,, ilginç şiir ilginç konu.. yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta